Slayer

[francuz]

Tak, moje słuchanie Slayera w sumie dość dość ciekawie się zaczęło. A mianowicie, od kupna kasety "God Hates Us All". Wrażenia? Już "Disciple" mnie wgniotło w glebę tą agresją, ciężkością. Następnie przeszły "God Send Death", " Bloodline". Po "Payback" pierwszą moją myślą było "Kurwa, już koniec?"
No i się zaczęło - ekstremalny pod względem ciężaru i szybkości "Reign in Blood", bardziej techniczne "Seasons in the Abyss", czy "South of Heaven", przez klasyczne "Hell Awaits", aż po może i nowoczesne, ale dalej podburzające "World Painted Blood". Dla mnie zdecydowanie są zespołem ważnym, inspirującym i co najważniejsze, wiernym sobie.
@Yoss, proponuję się zapoznać z "Seasons in the Abyss"

[Pleasure_to_kill]

Ciężko porównywać, jak wiele zespołów przez lata bardzo zmieniali styl, od heavy metalu na pierwszej płycie po coś podchodzące pod nu metal na diabolus in musica. Mi akurat ten nie podszedł wcale, ale slayer zawsze był w mojej czołówce.

[maeroth]

Kiedyś usłyszałem "Chemical Warfare".
Postanowiłem zostać na dłużej
IMHO najlepszą płytką jest "Seasons in the Abyss".

[francuz]

Tak, Diabolus to zdecydowanie ich najsłabsza płyta, cała reszta czysty kunszt

[andre6616]

mi akurat diabolus sie podoba,moze nie powala na kolana ale trzyma poziom, najmniej mi sie podoba 'GHUA' i "CI"

[Asarhadon]

Napisał francuz

Tak, Diabolus to zdecydowanie ich najsłabsza płyta, cała reszta czysty kunszt

racja, ale i na tym "gniocie" można odnaleźć coś ciekawego. Fajne są otwierający strzał, czyli
"Bitter Peace", "Overt Enemy" z niepokojącym klimatem przypominający ten z "Divine Intervention" oraz "In The Name of God". Należy też zwrócić uwagę na bonusowe "Point" i "Wicked" (który jest moim zdaniem najmocniejszym punktem całego krążka).

Pomimo pewnych eksperymentów, Slayer nigdy nie zatracił thrashmetalowego pazura w odróżnieniu od reszty Wielkiej Czwórki i za to będę ich cenił do końca życia.