Historia tego, jednego z największych w dziejach, zespołu rozpoczęła się w roku 1970, gdy do grających dotychczas w Smile Briana Maya i Rogera Taylora dołączyli Freddie Mercury i Mike Grose. Ten ostatni nie zagrzał jednak długo miejsca w zespole, gdyż po kilku miesiącach został zastąpiony przez Barry'ego Mitchella, ten zaś po kolejnych kilku miesiącach przez Douga Ewooda, którego usunięto po zaledwie jednym koncercie. Skład zespołu ustabilizował się w lutym 1971, gdy stanowisko basisty Queen objął John Deacon.
Pierwsza trasę koncertową zespół odbył w Kornwalii w sierpniu 1971. Koncerty, bez wiedzy większej części zespołu, reklamowane były hasłem
The Legendary Drummer Of Cornwall Roger Taylor And Queen.
13 lipca 1973 ukazał się debiutancki album zespołu, nazwany po prostu Queen. Nie zawierał żadnych piosenek, które zapisałyby się złotymi literami w historii rocka, jednak był dość udany. Na płycie poza Mercurym wokalnie udzialai się też May i Taylor.
Już 8 marca 1974 pojawił się w sklepach album Queen II, dojrzalszy, pełen charakterystycznych dla Queen harmonii wokalnych. Album podzielony był na dwie części - białą autorstwa Briana Maya (plus jedna piosenka Taylora) i czarną złożoną z kompozycji Freddiego.
Zespół utrzymał niesamowite tempo, już 8 listopada 1974 prezentując światu kolejny album, Sheer Heart Attack. Początek nagrań ze względu na zapalenie wątroby opuścił Brian May. Z ciekawszych kompozycji na albumie warto wymienić pierwszy hit zespołu - Killer Queen, który dotarł do 2 miejsca na brytyjskiej liście przebojów i Stone Cold Crazy, który do swojego repertuaru włączyła Metallica.
31 października 1975 ukazał się singiel Bohemian Rhapsody, promujący wydany 21 listopada album A Night At The Opera. 29 listopada Bohemian Rhapsody znalazło się na pierwszym miejscu brytyjskiej listy przebojów, pozostając tam nieprzerwanie przez dziewięć miesięcy. A Night At The Opera i singiel Bohemian Rhapsody wkrótce zyskały również status platynowych płyt.
Koszmarna sytuacja finansowa zespołu omal nie doprowadziła do rozpadu, na szczęście opiekę nad Queen przejął menedżer Eltona Johna - John Reid. Album wypadł naprawdę wspaniale, jednak rewelacyjne Bohemian Rhapsody stworzony w całości przez Freddiego przyćmił resztę piosenek na albumie.
10 grudnia 1976 ukazuje się kolejny album, nie tylko nazwą (A Day At The Races) nawiązujący do poprzedniego. Szukano na tym albumie przede wszystkim następcy Bohemian Rhapsody. Jednak nawet bez tego album wypada świetnie.
28 października 1977 to dzień premiery News Of The World, kolejny rewelacyjny album, jednak przynoszący zmianę stylistyki. Miejsce rozbudowanych kompozycji i operowego wokalu zajęła rockowa prostota. Otwierający album We Will Rock You oparty na chyba najprostszym i jednocześnie najbardziej chwytliwym rytmie świata i legendarne We Are The Champions zdominowały ten album, zajmując zaszczytne miejsce wśród największych rockowych hitów.
Następny album, wydany 10 listopada 1978 nosił nazwę Jazz, choć akurat jazzu było tu najmniej. A co było? Bicycle Race, Fat Bottomed Girls i genialne Don't Stop Me Now (BTW spróbujcie to kiedyś zaspiewać, ja wymiękam
). Kolejny fantastyczny album Queen.
30 czerwca 1980 ukazuje się The Game, który stanowił wstęp do syntezatorowych lat 80. Najciekawszą piosenką na albumie jest Another One Bites The Dust, autorstwa będącegó wówczas w rewelacyjnej formie Johna Deacona, na uwagę zasługuje również Crazy Little Thing Called Love.
Queen kontynuował eksperymenty, których efektem była wydana 21 maja 1982 Hot Space. Album przyjęty przez fanów bardzo chłodno, jedyną piosenką która zdobyła popularność była Under Pressure (pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów) nagrana razem z Davidem Bowie.
27 lutego 1984 ukazał się album The Works, zdecydowanie lepszy niż dwa poprzednie, jednak krytycy trochę kręcili nosami. Fakt faktem, że na popularności albumu zaważyły dwie kompozycje - Radio Ga Ga autorstwa Rogera Taylora i I Want To Break Free napisana przez Rogera Deacona. Pozostałe piosenki zwyczajnie nie dorastały tym dwóm do pięt. Wielkim sukcesem okazał się teledysk do I Want To Break Free
2 czerwca 1986 to dzień premiery A Kind Of Magic, albumu, który zakończył spadek formy Królowej. Duża część piosenek z tej płyty znalazła się w filmie Nieśmiertelny z Christopherem Lambertem i Seanem Connerym. Mamy tu Princess Of The Universe (w teledysku do którego May zamiast na Red Special gra na Jacksonie RR a Freddie walczy z Christopherem Lambertem), tytułowe A Kind Of Magic i przejmujące Who Wants To live Forever. Ogólnie najlepsza płyta od czasu News Of The World.
9 sierpnia 1986 odbył się ostatni koncert Queen z Freddiem w składzie, pogarszający się stan zdrowia wokalisty nie pozwolił zespołowi na koncertowanie w późniejszym okresie.
22 maja 1989 ukazał się genialny album The Miracle, jeden z najlepszych w dorobku Queen. Największym hitem stało się wspaniałe I Want It All, ale również Breakthru i tytułowe The Miracle zasługują na uwagę.
Nagrania kolejnego albumu stały pod znakiem zbliżającej się śmierci Freddiego Mercury'ego, który od 1987 roku wiedział, iż jest chory na AIDS. Nie przeszkodziło to jednak Queen w nagraniu The Miracle i wydanego 4 lutego 1991 Innuendo, chyba najlepszego albumu w dorobku grupy. Począwszy od tytułowego Innuendo, który chyba jest najlepszym następcą Bohemian Rhapsody, poprzez These Are The Days Of Our Lives, po monumentalne dzieło Maya - The Show Must Go On.
24 listopada 1991, dzień po wydaniu oświadczenia o swojej chorobie, umiera w swoim domu w Londynie Freddie Mercury, pośmiertnie uhonorowany nagrodą za wybitny wkład w brytyjską muzykę.
20 kwietnia 1992 na Wembley odbył się specjalny koncert poświęcony pamięci Freddiego - Maya, Taylora i Deacona wspierali różni wokaliści, między innymi David Bowie, Robert Plant, Seal, Elton John, Zucchero, a także Metallica, Guns N' Roses, Def Leppard i Extreme.
Freddie podczas sesji do Innuendo nagrał kilka dodatkowych partii które w 1994 roku postanowili wykorzystać pozostali członkowie zespołu. Album Made In Heaven ukazał się 6 listopada 1995 i rozpoczynała się słowami
It's a beautiful day. The sun is shining. I feel good and no-one's stop me now...
Członkowie zespołu:
Freddie Mercury
Brian May
Roger Taylor
John Deacon
Panel Piwny:
Queen
.png "Smile")
Wygląd liniowy
