Shape Of Despair - Angels of Distress (2001) Atmospheric/Funeral Doom Metal

[Immortal-Soul]

Data wydania: 2001 rok
Pochodzenie: Finlandia
Gatunek: Atmospheric/Funeral Doom Metal

Skład:

Pasi Koskinen - Wokal
Nathalie (Safrosskin) Koskinen - Wokal kobiecy (chórki)
Jarno Salomaa - Gitara prowadząca, syntezator
Tomi Ullgren - Gitara basowa i rytmiczna
Samu Ruotsalainen - Perkusja

Muzycy gościnni:

Toni Raehelme - Skrzypce

Lista Utworów:

1. Fallen 06:09
2. Angels of Distress 09:44
3. Quiet These Paintings Are 14:40
4. ...to Live for My Death... 17:22
5. Night's Dew 07:01

Total playing time: 54:56


Finowie zawsze byli znani z dosyć dziwnego podejścia do muzyki Metalowej, ekipa która stworzyła tą płytę to nie z pierwszej łapanki przypadkowi ludzie, ale już robiący w muzyce już jakiś czas. Wcześniej współtworzyli wspólnie zespół Raven w którym wydali tylko demo. Na tym albumie pojawił się nowy wokalista Pasi Koskinen (ex-Amorphis, Ajattara) i on wraz Nathalie tworzą zgrabną połowę do tych pięciu kompozycji.

Utworem otwierającym album jest 6 minutowa kompozycja Fallen spokojna lecz napiętnowana jak to w Funeral Doom Metalu perkusją i miażdżącą słuchacza gitara basowa, stonowana, przepełniona chórkiem tworzonym przez Nathalie, skrzypce i syntezatory. Całość daje uczucie niesamowitej pustki, izolacji, apatii i zobojętnienia na otoczenie. Pod koniec kompozycji pojawia się krótki tekst recytowany (growlem) przez Pasiego "I've losted mine strength, i've losted mine sanity. I've seen myself falling, and i'm tired to stand. " po czym kończy się kompozycja. Daje to czas na przygotowanie się do drugiego utworu jakim jest...

Angels Of Distress prawie 10 minutowa kompozycja kontynuująca dzieło poprzedniczki utrzymane w tym samym tempie mające wprowadzić człowieka w kompletną pustkę i chęci podążenia za anielskim śpiewem Nathalie, skrzypiec i syntezatorów. Połączenie demonicznego głosu Pasiego dodaje tej kompozycji niesamowitego klimatu. Brzmi to jak zmaganie się dobra ze złeem. Zrozpaczony anioł odchodzi, a na jego miejsce...

Quiet These Paintings Are 14 i pół minutowa kompozycja spokojnie znosi słuchacza na sam dół kręgu rozpaczy, pozwala poddać się pływowi aby ten mógł odejść, schować się w rogu pokoju i zamknąć w sobie do końca. Na niewątpliwie zainteresowanie zasługuje ciekawy rif gitary basowej który niczym fale oceanu uderzają w słuchacza.

... To Live For My Death ... 17 minutowa kompozycja kontynuująca dzieło poprzedniczek, mimo że mniej tu usłyszymy chórów jak w pierwszych kompozycjach. Możemy delektować się brzmieniami bardziej minimalistycznymi okraszonymi nieraz skrzypcami i ciekawym głosem Pasiego.

Night`s Dew 7 minutowy utwór instrumentalny, który jest nieco szybszą kompozycją w stosunku do poprzedniczek. Przez część utworu żwawej perkusji towarzyszą gitary i syntezator nadając niepowtarzalny klimat, pojawiające się w przejściach same syntezatory dają słuchaczowi chwilę odprężenia.

Co do całości. Myślę że album całkiem spójny całościowo, kompozycje łączą się ze sobą w każdym kolejnym wprowadzając słuchacza w coraz to dziwniejsze odczuczucia depresji, chłodu, bezradności i obojętności. W odróżnieniu od bardziej minimalistycznych grup jakimi są Evoken, Skepticism, Ahab czy rodzimy Oktor ciekawe wypadło połączenie smyczków i syntezatorów których nie powstydziły by się inne grupy wykonujące pokrewne gatunki muzyczne, można tylko zarzucić grupie małą ilość kompozycji na krążku. 9/10