Andrzej Pilipiuk

[exbitz]

Andrzej Pilipiuk to polski pisarz, którego utwory oscylują wokół fantastyki, zazwyczaj przerabiając ją na różne sposoby, głównie w polskich realiach, choć zdarza się również Skandynawia (Oko Jelenia, Norweski Dziennik). Pilipiuk wyśmiewa problemy PRL-u, dodając aluzje do współczesnych czasów i klasyki fantasy. Myślę, że jego najsłynniejszym dziełem (dziełami ?) są opowiadania o Jakubie Wędrowyczu, "sympatycznym" bimbrowniku i egzorcyście-amatorze, który między innymi kradnie miecze bogom z egipskiej mitologii i rozpracowuje tajemnicę czarnej wołgi za woalem tajemniczości i legendy o własnej osobie (tu odsyłam do najnowszej powieści - "Wampira z M-3"). Pilipiuk w mistrzowski sposób buduje więź między fabułą a czytelnikiem, przez co, mimo iż jego książki w większości nie skłaniają do głębszych przemyśleń jak na przykład AS-a, czyta się je nie mniej przyjemnie.

[Pleasure_to_kill]

Napisał exbitz

Andrzej Pilipiuk to polski pisarz, którego utwory oscylują wokół fantastyki, zazwyczaj przerabiając ją na różne sposoby, głównie w polskich realiach, choć zdarza się również Skandynawia (Oko Jelenia, Norweski Dziennik). Pilipiuk wyśmiewa problemy PRL-u, dodając aluzje do współczesnych czasów i klasyki fantasy. Myślę, że jego najsłynniejszym dziełem (dziełami ?) są opowiadania o Jakubie Wędrowyczu, "sympatycznym" bimbrowniku i egzorcyście-amatorze, który między innymi kradnie miecze bogom z egipskiej mitologii i rozpracowuje tajemnicę czarnej wołgi za woalem tajemniczości i legendy o własnej osobie (tu odsyłam do najnowszej powieści - "Wampira z M-3"). Pilipiuk w mistrzowski sposób buduje więź między fabułą a czytelnikiem, przez co, mimo iż jego książki w większości nie skłaniają do głębszych przemyśleń jak na przykład AS-a, czyta się je nie mniej przyjemnie.

Jeśli AS to Andrzej Sapkowski to nie mogę się z tym zgodzić. Dla mnie sapka czytało się genialnie, co innego z pilipiukiem, przeczytałem pierwszy tom wędrowycza i jak dla mnie chujnia totalna. Dość mocna zrzyna od pratchetta, do tego humor którego nie można nazwać wysublimowanym, chociaż takie chyba było założenie. To jest po prostu głupie. Fabuła mnie nie porywa zupełnie, chyba po prostu dlatego że nie potrafię się śmiać z takich głupot że żul wypija dużo wódki a potem wracając do domu pada i widzi białe myszki. Nikomu nie polecam.

[nymphetamine]

Czytałam jakieś 4 książki Pilipiuka. Jest okej, ale do ulubionych go nie zaliczam. Nie podchodzi mi to jak on pisze.

[exbitz]

Dość mocna zrzyna od pratchetta, do tego humor którego nie można nazwać wysublimowanym, chociaż takie chyba było założenie

Akurat humor jest według mnie mocno niewysublimowany, acz bawić potrafi.

To jest po prostu głupie. Fabuła mnie nie porywa zupełnie, chyba po prostu dlatego że nie potrafię się śmiać z takich głupot

No i mamy wytłumaczenie.

[Inka]

Ja Pilipiuka nie czytałam. Miałam okazję go poznać, ale (chyba) nie poznałam.
Poza tym mam zamiar coś jego przeczytać, może w wakacje
I w ogóle jestem strasznie do tyłu z książkami - zamierzam to właściwie nadrobić niebawem

[nymphetamine]

Inka za fantastykę się bierzesz? ;>

[exbitz]

@Inka:
Uważam, że warto zająć się tak Pilipiukiem, jak i całą fantastykę. Pan Andrzej to nie tylko proste opowiadania o Wędrowyczu, ale cała masa innych, o wiele bardziej poważnych... Na początek polecam coś z tych: '2586 Kroków", "Czerwona Gorączka" i aktualnie przeze mnie czytany "Rzeźnik Drzew".

[Inka]

@nymphetamine tak tak, biorę się za długo odkładaną fantastykę. Mam nadzieję, że jakoś nadrobię długoterminowe zaległości. Jak na razie postanowieniem jest przeczytać "Władcę Pierścieni" i "Wiedźmina". No i w sumie całego "Harrego Pottera", żeby ksiądz Natanek dodał mnie do listy szatańskich dzieci...

@exbitz nawet nie wiem, czy "Rzeźnika drzew" nie miałam w rękach i nie czytałam wybiórczo... No ale moi znajomi znają Pilipiuka i na pewno coś jego mają - pożyczę i poczytam. Posnuję refleksje i będzie ciekawie

[Caerenn]

Też właśnie ostatnio pomyślałam o przeczytaniu książek Pilipiuka, bo słyszałam, że są niezłe. No i mam podobne plany jak Inka, czyli skończenie Władcy Pierścieni i innych książek Tolkiena, A Pottera to czytałam już strasznie dawno temu, baa, w podstawówce jakoś nawet i mam wszystkie części, bo była to w jakiś tam sposób moja książka dzieciństwa ( No to na liście szatańskich dzieci najbardziej znanego księdza w Polsce się już zadomowiłam ) No i muszę nadrobić zaległości z lekturami, bo nie czytałam ich za bardzo w czasie roku szkolnego