Dark Funeral

[Mortasable]

Dark Funeral – szwedzka grupa muzyczna wykonujący black metal. Zespół został założony w 1993 roku w Sztokholmie.

Biografia:

1993

Wszystko zaczęło się, gdy Lord Ahriman oraz Blackmoon (David Parland) założyli machinę wojenną, którą teraz zwiemy DARK FUNERAL. Później dołączyli Draugen oraz Themgoroth.
1994

W styczniu powstaje legendarne, nagrane własnymi siłami w Dan Swan??´s Uni-Sound studio mini-cd. 4 maja zostaje ujawnione niczego niespodziewającemu się jeszcze światu. W tym samym czasie zespół gra swój pierwszy koncert w "Luse Lottes Pub" w Oslo (Norwegia). Po sesji nagraniowej zespół opuszcza Draugen (perkusja), którego zastępuje Equimanthorn.
1995

Zespół podpisuje kontrakt z "No Fashion Records", co okazuje się później być największym błędem kapeli do tej pory, oraz zaczyna przygotowywać utwory na swój pierwszy duży album. Po mizernych próbach nagrania "The secrets of the black arts" w "Uni-Sound studio" (ponownie z Dan'em Swan??) zespół decyduje sie na przeniesienie do "Abyss Studio", by tam ponownie nagrać płytę. W przerwie między sesami nagraniowymi powstaje nowy utwór, który trafia później na płytę - "When Angels Forever Die". Z Peter'em Tagtgren'em (Hypocripsy) za konsoletą zespołowi udaje się w końcu doprowadzić do zakończenia nagrań" The secrets of the black arts". Dark Funeral otrzymuje płytę taką, jakiej oczekiwał. Krótko po tym zespół zagrał swój pierwszy gig przed dużą publicznością - na pierwszej edycji "Under The Black Sun" w Berlinie. Kilka tygodni przed koncertem do kapeli jako wokalista dołącza Emperor Magus Caligula i pozostaje aż po dziś dzień. Zespół nagrywa także swoje pierwsze video (do utworu "The secrets of the black arts"), który zbiera wiele bardzo pozytywnych opinii.

Tematyka:
Satanizm, Âmierć, Armageddon

Gatunek: Black Metal

Obecny skład zespołu
Steve "Nachtgarm" Marbs - śpiew (od 2011)[3]
Bo "Chaq Mol" Karlsson - gitara (od 2003)
Micke "Lord Ahriman" Svanberg - gitara (od 1993)
Tomas "Zornheym" Nilsson - gitara basowa (od 2011)[4]
Nils "Dominator" Fjellstr??m - perkusja (2007-2010, od 2011)[5][6][3]
Byli członkowie zespołu
Themgoroth - śpiew, gitara basowa (1993-1996)
David "Blackmoon" Parland - gitara (1993-1996)
Matti "Dominion" M?¤kel?¤ - gitara (1998-2002)[7]
Henrik "Typhos" Ekeroth - gitara (1996-1998)
Tomas "Alzazmon" Asklund - perkusja (1996-1998)
Draugen - perkusja (1993-1994)
Peter "Equimanthorn" - perkusja (1994-1996)
Robert "Gaahnfaust" Lundin - perkusja (1998-2000)
Matte Modin - perkusja (2000-2007)
Gustaf Hielm - gitara basowa (2005)
Lord K Philipson - gitara basowa (2001–2002)
Mikael Hedlund - gitara basowa (2001)
Richard "Daemon" Cabeza - gitara basowa (2002–2005)
Emperor Magus Caligula - śpiew, gitara basowa (1995-2010)[8]
B-Force - gitara basowa (2005-2010)[9]


Albumy studyjne
The Secrets of the Black Arts (28 stycznia 1996, No Fashion Records)
Vobiscum Satanas (27 kwietnia 1998, No Fashion Records)
Diabolis Interium (24 września 2001, No Fashion Records)
Attera Totus Sanctus (24 października 2005, Regain Records)[10]
Angelus Exuro Pro Eternus (18 listopada 2009, Regain Records)[11]
Minialbumy
Dark Funeral (1994, Hellspawn Records)
In the Sign... (18 lipca 2000, Hammerheart Records)
Teach Children to Worship Satan (27 marca 2000, No Fashion Records)
Under Wings of Hell (25 maja 2002, Hammerheart Records, split z Infernal)
Albumy koncertowe
De Profundis Clamavi Ad Te Domine (19 kwietnia 2004, Regain Records)
Kompilacje
Originators of Northern Darkness - A Tribute to Mayhem (2002, Avantgarde Music)

YouTube Video

YouTube Video

[YOUTUBE]vb_R6VwOlM8&feature[/YOUTUBE]

Bardzo mnie zdziwiło że nie ma o tym zespole artykułu...

[Pleasure_to_kill]

Secrets of black arts trzyma poziom, ale jak dla mnie potem to jest równia pochyła w dół niestety.

[Ropiloczok]

Bardzo lubię ten zespół. Posiadam nawet koszuleczkę z umalowanymi panami (hehe, ). Według mnie każda z ich płyt trzyma poziom, począwszy od The Secrets of the Black Arts, a skończywszy na Angelus Exuro pro Eternus, jest to black metal na wysokim poziomie. W zasadzie Dark Futerał można zarzucić pewną powtarzalność, panowie od kilku lat nie poczynają większych zmian w swojej muzyce (co nie znaczy, że nic nie robią, bo z płyty na płytę cały czas coś "dobudowują" do swoich utworów). Generalnie chodzi mi o to iż konwencja i klimat wyrobów artystycznych z pod znaku mrocznego futerału jest taki sam . Zaprawdę szkoda, iż pan Caligula odszedł z zespołu, jednak doniosły mnie słuchy, że zespół znalazł nowego wokalistę. Podsumowując (jak dla mnie) bardzo dobry zespół .